ยังไม่ทันที่อลิสจะได้ฟังคำอธิบายใดๆ จากภีม สายฟ้าลูกใหญ่ก็ผ่าลงมากลางบริษัทอย่างไม่ทันตั้งตัว
ในเช้าวันถัดมา บอร์ดบริหารด่วนถูกเรียกประชุมอย่างกะทันหัน ซองเอกสารสีน้ำตาลปริศนาถูกแจกจ่ายให้กับกรรมการทุกคนในห้องประชุม และเมื่อเปิดออก… ภาพถ่ายเซตใหญ่ในเงามืดก็ปรากฏแก่สายตา มันคือภาพความใกล้ชิดอันวาบหวามระหว่างรองประธานบริหารอย่างภีมและเลขาสาวบนเบาะหลังรถตู้ VIP ในคืนฝนตก ทั้งภาพจุมพิตที่เร่าร้อน และสัมผัสที่เกินเลยขอบเขตงาน
เมธาวียิ้มพรายอย่างผู้ชนะ เธอใช้ภาพหลุดเซตนี้เป็นชนวนเหตุเล่นงานเรื่องจริยธรรมของภีมทันที บอร์ดบริหารส่วนใหญ่ที่ถูกเมธาวีกวาดซื้อและดึงตัวไปแล้ว ต่างพากันประณามภีมอย่างหนัก ส่งผลให้ภีมถูกสั่ง ‘พักงานและยึดอำนาจการบริหารชั่วคราว’ เพื่อรอการตรวจสอบ
“ถ้าไม่อยากให้คุณภีมถูกปลดออกจากตำแหน่งและเสียชื่อเสียงจนตั้งหลักไม่ได้… เธอต้องเซ็นใบลาออกตอนนี้ซะ อลิส”
เมธาวียื่นเอกสารลาออกลงบนโต๊ะตรงหน้าอลิสด้วยสายตาเหยียดหยาม “ทำให้มันเป็นแค่เรื่องเลขาฯ เสนอตัวยั่วยวนเจ้านาย แล้วยอมรับผิดออกไปเงียบๆ… นี่คือสิ่งเดียวที่ตัวหมากชั้นต่ำอย่างเธอจะช่วยเขาได้”
อลิสหันไปมองภีมที่ยืนถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและบอร์ดฝ่ายตรงข้ามล้อมไว้ สายตาของภีมเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและปวดร้าว เขาพยายามจะก้าวเข้ามาหาเธอและเค้นเสียงพูด
“อย่าเซ็นนะ อลิส! อย่าทำแบบนี้… ฉันจัดการเรื่องนี้ได้!” ภีมตะโกนด้วยน้ำเสียงแตกพร่า ไร้ซึ่งความสงบนิ่งแบบผู้บริหารที่เคยมี
แต่ในสายตาของอลิส… คำพูดเหล่านั้นกลับดูไร้ความหมาย เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขากำลังแสดงออกคือความจริงใจ หรือเป็นเพียงบทละครอีกฉากหนึ่งที่เขาสร้างขึ้นเพื่อรักษาหมากอย่างเธอไว้ หัวใจของเธอแตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี ทั้งความรักที่คิดว่าโดนหลอกใช้ ความไว้ใจที่ถูกพังทลาย และตำแหน่งงานเลขาฯ ที่เธอทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายสร้างมาหลายปี บัดนี้ทุกอย่างสูญสลายไปในพริบตา
อลิสมองหน้าภีมเป็นครั้งสุดท้าย หยิบปากกาขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา แล้วลายเซ็นชื่อของเธอก็ถูกตวัดลงบนใบลาออกอย่างเด็ดเดี่ยว
“ฉันขอโทษค่ะคุณภีม… ที่ฉันไม่สามารถอยู่เป็นตัวหมากให้คุณใช้นำทางได้อีกต่อไป”
อลิสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความร้าวราน ก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน กวาดของส่วนตัวทั้งหมดลงกล่องกระดาษ ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ที่มองมาอย่างนินทาและดูถูก
เธอก้าวเดินออกจากตึกสูงใจกลางเมืองกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมาอีกครั้ง โดยไม่หันหลังกลับไปมองภีมที่กำลังตะโกนเรียกชื่อเธอสุดเสียงอยู่เบื้องหลังอีกเลย… ทุกอย่างจบลงแล้ว ทั้งหน้าที่การงาน หัวใจ และความสัมพันธ์ลับบนเบาะหลังรถตู้คันนั้น
