ความหวานวาบหวามและการกุมเกมในความสัมพันธ์บนเบาะหลังรถตู้ VIP ที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยอันมืดมิดของพวกเขาทั้งสอง กลับต้องสะดุดลงอย่างจังในเช้าวันทำการสำคัญ
อลิสยืนตรวจเช็กเอกสารอยู่หน้าตึกบริษัทยามรุ่งอรุณ หัวใจยังพองโตด้วยความมั่นใจจากชัยชนะในเกมการเมืองและสัมผัสลึกซึ้งที่เธอกับภีมเพิ่งแชร์ร่วมกันเมื่อคืนวาน เธอเตรียมพร้อมสำหรับทริปเดินทางไปเจรจาสัญญาร่วมทุนมูลค่าหลายร้อยล้านที่ชลบุรี ซึ่งควรจะเป็นอีกหนึ่งคืนที่เธอและภีมได้ใช้เบาะหลังรถตู้ VIP เป็นทั้งห้องวางแผนลับและพื้นที่ปลดปล่อยความปรารถนา
ทว่า เสียงโทรศัพท์จากลุงชัยกลับทำลายแผนการทั้งหมดลงในพริบตา
“คุณอลิสครับ! รถตู้ VIP คันประจำหม้อน้ำระเบิดกลางทาง ตอนนี้ส่งเข้าอู่ด่วนแล้วครับ ผมประสานงานให้ฝ่ายยานพาหนะจัดส่งรถตู้กลางของบริษัทมาแทนแล้วครับ”
อลิสตาสว่างวาบ ความกดดันเริ่มก่อตัวขึ้นทันที รถตู้กลางของบริษัทหมายความว่า ไม่มีกระจกกั้นส่วนตัว ไม่มีกระจกฟิล์มดำมืดสนิท และไม่มีพื้นที่ส่วนตัวสำหรับพวกเขาสองคนอีกต่อไป
แต่ปัญหากลับไม่จบแค่นั้น…
เมื่อรถตู้กลางของบริษัทขับมาจอด ประตูสไลด์ไฟฟ้าเปิดออก ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้อลิสต้องเกร็งตัวนิ่ง ‘เอกชัย’ หุ้นส่วนรายใหญ่และกรรมการบอร์ดบริหารผู้ทรงอิทธิพล—หนึ่งในกลุ่มคนที่ภีมกำลังจับตามองว่าอาจเป็นสายให้ฝ่ายศัตรู—กำลังนั่งยิ้มพรายอยู่บนเบาะ VIP แถวหน้า
“อรุณสวัสดิ์ครับท่านรองฯ พอดีผมรู้ว่าคุณภีมจะไปชลบุรี เลยถือโอกาสขอติดรถไปด้วย จะได้ถือโอกาสคุยรายละเอียดสัญญาตัวใหม่ระหว่างทาง พอดีรถส่วนตัวผมเข้าศูนย์พอดี” เอกชัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ สายตาคมกริบกวาดมองภีมและอลิสอย่างจับผิด
ภีมสีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สึก สายตาของเขาสบกับอลิสเพียงเสี้ยววินาที—สายตาที่ส่งสัญญาณเตือนว่า ‘แผนเดิมใช้ไม่ได้อีกต่อไป’
“ยินดีครับคุณเอกชัย นั่งตามสบายเลย” ภีมตอบเสียงนุ่มลึก ก่อนจะก้าวขึ้นรถไปนั่งเบาะหลังสุด โดยมีอลิสก้าวตามไปนั่งข้างๆ ในฐานะเลขาฯ ที่ต้องคอยจดบันทึก
ระยะห่างระหว่างภีมและอลิสในวันนี้ใกล้ชิดกันเหมือนเดิม ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
รถตู้คันนี้ไม่มีกระจกกั้นห้องขับ เอกชัยนั่งอยู่เบาะหน้าระยะห่างไม่ถึงสองเมตร และคอยหันกลับมาคุยเรื่องงานเป็นระยะตลอดเวลา ทุกสายตา ทุกสัมผัส และทุกคำพูดถูกจับจ้อง อลิสที่เคยเป็นฝ่ายกุมเกมและควบคุมอารมณ์ของภีมได้อย่างมีอำนาจในตอนที่ 4 บัดนี้ต้องกลับมาระวังตัวสุดชีวิต
“คุณอลิส ช่วยส่งแฟ้มแนบท้ายสัญญาให้ผมดูหน่อย” เอกชัยหันมาสั่ง
“ค่ะ คุณเอกชัย” อลิสเอื้อมมือไปหยิบเอกสารในกระเป๋า แต่จังหวะที่เธอกำลังยื่นส่งข้ามเบาะไปให้หุ้นส่วนใหญ่ ฝ่ามือหนาของภีมที่ซ่อนอยู่ใต้เงามืดของเบาะหลัง กลับเอื้อมมาเกาะกุมข้อมือข้างที่ว่างอยู่ของเธอไว้แน่น!
อลิสสะดุ้งน้อยๆ หัวใจกระตุกวูบ เธอต้องฝืนยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติให้เอกชัย ขณะที่ใต้เบาะหลัง… นิ้วเรียวยาวของภีมค่อยๆ ลูบไล้ขึ้นมาตามท้องแขนเนียนของเธออย่างอุกอาจและท้าทาย
‘คุณภีม… ทำอะไรคะ!’ อลิสพยายามส่งสายตาดุและอ้อนวอนผ่านกระจกมองหลัง แต่ภีมกลับทำเพียงแค่เอนหลังพิงเบาะ ใบหน้าด้านข้างยังคงฟังเอกชัยพูดเรื่องหุ้นด้วยท่าทางสงบนิ่ง ไร้รอยยิ้ม ทว่ามือซ้ายของเขากลับเลื่อนต่ำลงมาบดเบียดและสัมผัสหน้าขาของเธอผ่านเนื้อผ้าเดรสบางเบา
ความตึงเครียดอันมหาศาลตีรวนขึ้นมาในอก อลิสต้องสู้กับความกระสันเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายขึ้นอย่างฉับพลัน พร้อมกับความหวาดกลัวว่าเอกชัยจะหันมาเห็น ทุกครั้งที่รถตู้เหวี่ยงโค้ง ร่างกายของเธอกับภีมเบียดชิดกัน ลมหายใจของอลิสเริ่มติดขัด เธอต้องเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียงเล็ดลอดออกมา
จากพื้นที่ปลอดภัยที่เคยใช้ปลดปล่อยอารมณ์ บัดนี้เบาะหลังรถตู้บริษัทกลับกลายเป็นสนามอารมณ์สุดอันตราย ที่ทุกสัมผัสแอบซ่อนเต็มไปด้วยความเสี่ยง การต้องซ่อนสายตาเร่าร้อนและความปรารถนาลึกซึ้งไว้ภายใต้ความเรียบเฉยต่อหน้าศัตรู ยิ่งบีบเค้นให้ไฟปรารถนาและเคมีระหว่างเจ้านายกับเลขาฯ คู่นี้ ยิ่งร้อนระเบิดขึ้นเป็นเท่าตัว!
